Close

Mijn Spelen is Leren en mijn Leren is Spelen

Een prikkelende uitspraak en uitgangspunt in een zoektocht naar spelen en leren vanuit interactieperspectief tussen kind en ouders/opvoeders.

Kijk aandachtig naar een de- wereld -ontdekkende baby:
Alles is pasgeboren nieuw: stemmen, gezichten, kleuren, vormen, geuren. Later volgt kruipend de vloer, een pantoffel aan een voet. Elk pluisje en aangeboden of toevallig voorwerp is om te proeven en te beproeven. blokken, boekjes, omkieperende wasmand, onsmakelijke stoel: leermomenten. Het kleine hoofdje registreert en rubriceert zonder onderscheid:
haar ontdekken =spelen=ervaren=leren=groeien. Leren is leuk, ze lacht!
Oei, de grote mens verdwijnt achter de deur: even kijken of ze terug komt, dan ga ik weer op zoektocht…

Het jonge kind leert door ontdekkend plezier te beleven, alles is interessant en nieuw. Haar lijfje weet precies wat het volgende stapje is. Ze kan dit echter niet alleen, en is voor veiligheid en
vertrouwen afhankelijk van haar ouders/opvoeders.

Papa gaat naar het werk: Hardop zegt de grote mens tegen de kleine: we zwaaien papa uit: dag papa, tot vanmiddag. Ze lacht en bungelzwaait met haar polsje op en neer. Dag papa!
Wij gaan nu lekker met de blokken spelen: rood, geel , blauw, groen: torentje. Schaterend slaat ze het torentje keer op keer om. Grote mens speelt en lacht mee, samen doen is pret!
Dan naar buiten, ze weet wat er komt als we het jasje pakken: Frisse lucht en buiten beleven. Hoge bomen, opwaaiende bladeren, op het schoolplein joelende kinderen en de zon die schijnt.
Praten met de baas van de honden in het plantsoen. Wat een lieve honden, aai, voel maar hoe zacht. Nee, hij bijt niet, braaf.

Kinderen leren door elke ervaring en de wisselwerking tussen hun aanleg en de (ouder)omgeving waarin ze opgroeien. Ouders/opvoeders verschillen, in geduld, in persoonlijkheid, in ervaringen en gezichtspunten. Wat alle ouders gemeenschappelijk hebben is de liefde voor hun kind en de wens dat het goed met ze gaat. En het liefst beter dan het ze zelf is gegaan. Wat alle kinderen gemeenschappelijk hebben is het doorlopen en voldoen aan bepaalde ontwikkelingstaken die passen bij hun leeftijd. En ze doen hun ouders graag plezier.

Zo zijn en gaan ouder en kind samen op weg, samen vooruit. ‘The road ahead is empty’ of toch
niet?

Vallen en opstaan en verdergaan is okee. Uitzicht hebben op de bestemming, inzicht hebben in obstakels is van tijd tot tijd handig. Hoe kom je waar je wilt zijn?

Site Login




Lost your password?

(close)